پلیں لکو جان !
چون ئے ؟
منی ھیا ل ءَ تو ٹیٹ ئے ، ھیال ءِ بادشاھی ءَ کئے داشت کنت یا من ترا دائم ھما پیم گندگ لوٹ آں کہ دیستگ ۔اول رند ءَ ترادیست ھمے گمان بوت  کہ توچَہ مردمی کٹ ءَ شتگ ئے زان ئے پرچا؟تو سک سنگین اِت ئے منی دیم ءَ چوش ھما چک ءَ نشتگ اِت ئے کہ مزنیں مردمے دیوانءَ آرگ ءَ پیسر بہ گْوش اِیت ئِے کہ دیوان ءَ اَدب ءِ سر ءَ نند بلے من ھردے ھیال کرت تو منی گپاں سک دلگوش اِت ئے من زانت کہ ھمینکس من اول گند ءَ سما کرت تو اینکس وتی تہ ءَ بندیں مردمے نہ ئے ھما روچی منی دل ءَ پہ تو مِھروانی یے رُست ۔ چوناھی ءَ درسیں سنگت مردماں دوست بنت ءُآیانی تہ ءَ ھچ رنگیں دگری ، کمی گیشی کرت نہ کنت بلکیں اے سنگتی

گلیں راج
دْروت ءُ درھبات ئے
مروچی من ءَ سرجمیں سالے بوگ ءَ اِنت ، دژمن ءِ تھاریں زندان ءَ ۔ اد ءِ تھاریں کوٹی ءَ من ھچ دیست نہ کن آں بلے چوش نہ اِنت کہ من ھچ مار اِت ھم نہ کن آں بلکیں اد ءَ مارشت گْوش ئے گیشتر اَنت ، من ءَ گمان بیت کہ چَہ مزنیں زندان ءَ اے تنک تریں زندان ءَ پہ جیڑگ ءَ باز چیز ھست ، برے سک ملور باں ، گلزمین یات کَہ اِت ، وتی کامریڈ یات کَہ ینت ۔

ھو ، کمبر ءُ دودا ءَ ھم یات کَہ ینت بلے باز کم ۔ گیشتر سنگتانی یات بے تاھیر کن اَنت ،من ءَ گمان بیت منی کش ءِ کوٹی ءَ منی سنگت ذاکرمجید بند اِیت ، برے برے من وتی