بلوچ راج ءِ بندگیءَ آیانی چاگرد ھم پدمنتہ کرتگ ، سنچ ءُ ساچ ، زنگءُ لنگ
ءُ جند ءِ روش ءُ رند بے سماءُ بے بود ۔ اے بندگیں
چاگردءَ ھرچ کرد ءُ
کارءِ ٹپاس گوں بے سیتیں لیکواں بیت، گوں ھما لیکواں کہ کسے ءَ پہ وتی سیت
ءَ جوڑ کرتگ اَنت ءُ ھمایانی جار ھمے رنگ ءَ شکستاتگ کہ ھرچ اِش کُنوکیں
گوش باور بہ کنت کہ آئی ءَ ھرچی اِش کرتگ آ راستی اِنت ۔مروچیگیں زانشتی
دیمروی اِدءَ اَتکگ ءُ سر اِنت کہ زانتکار گْوش اَنت راستی نیست اَگاں
ھست پہ کلھے ۔ آیانی اے گپ مانگیش اِتگیں گپے نہ اِنت کہ ما ایشی ءِ
منارینگ ءَ تاکانی تاک سیاہ بہ کن اِیں ۔ ما وتی ھمروچیگیں زندمانی ءَ روچے
گوں سداں چوشیں دروراں یا تو بہ گْوش گوں اَدارُکی راستیاں دو چار کپ اِیں
:’’ تو گْوست ئے کور ءَ آپ ھست اَت ، ھمے ھال تر اگون اَت تو داں میتگ ءَ
سربوت ئے کور آپ کُٹ اِت تو کہ ھما دمان ءَ ھمے ھالءَ گوں میتگ ءِ مردماں
کنگ ءَ اَت ئے ھال راست نہ اَت بلے چندیں اَدار پیش کہ تو دیستگ اَت کور ءَ
آپ ھست اَت ۔ ‘‘ھمے پیم مئے چم دیستگیں ھمروچیگیں ندارگ ھما کترھاں کہ ما
گند ءُ گدار اِیں مَٹ بیان اَنت ۔
.jpg)
